พระสุตตันตปิฎก · ๖. วรรคที่ ๖

๑๐. สีวลีเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๙๗ · บรรทัด ๕๓๑๘

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๙๗] |๑๙๗.๖๐| ๑๐ เต เม อิชฺฌึสุ สงฺกปฺปา ยทตฺโถ ปาวิสึ กุฏึ วิชฺชาวิมุตฺตึ ปจฺเจสฺสํ มานานุสยมุชฺชหนฺติ ฯ สีวลี เถโร ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. กุฏิ ฯ ๒ ม. ทุติยกุฏิวิหารี ฯ อุทฺทานํ โคธิโก จ สุพาหุ จ วลฺลิโย อุตฺติโย อิสิ อญฺชนาวนิโย เถโร ทุเว กุฏิวิหาริโน รมณียกุฏิโก เถโร โกสลฺลวฺหยสีวลีติ ฯ วคฺโค ฉฏฺโฐ ฯ ---------------

ซ่อนที่มาต่าง

สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา

ฯ @เชิงอรรถ: ๑
ฯ #๑E-Tipitaka
---------------
__________________ เถรคาถาย เอกนิปาตสฺส สตฺตมวคฺโคE-Tipitaka

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๙๗ หน้าที่ ๒๗๓ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๖. วรรคที่ ๖

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org