๑. มหาจุนทเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๖๘ · บรรทัด ๕๗๔๘
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๒๖๘] การฟังดีเป็นเหตุให้ฟังเจริญ การฟังเป็นเหตุให้เจริญปัญญา บุคคลจะรู้ ประโยชน์ก็เพราะปัญญา ประโยชน์ที่บุคคลรู้แล้ว ย่อมนำสุขมาให้ ภิกษุควรส้องเสพเสนาสนะอันสงัด ควรประพฤติธรรมอันเป็นเหตุให้จิต หลุดพ้นจากสังโยชน์ ถ้ายังไม่ได้ประสบความยินดีในเสนาสนะอันสงัด และธรรมนั้น ก็ควรเป็นผู้มีสติรักษาตนอยู่ในหมู่สงฆ์. ๒. โชติทาสเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับกฎแห่งกรรม
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๖๘ หน้าที่ ๒๔๔ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๒. วรรคที่ ๒
- ๒. โชติทาสเถรคาถาข้อ ๒๖๙ · บรรทัด ๕๗๕๗
- ๓. เหรัญญิกานิเถรคาถาข้อ ๒๗๐ · บรรทัด ๕๗๖๔
- ๔. โสมมิตตเถรคาถาข้อ ๒๗๑ · บรรทัด ๕๗๗๐
- ๕. สัพพมิตตเถรคาถาข้อ ๒๗๒ · บรรทัด ๕๗๗๗
- ๖. มหากาลเถรคาถาข้อ ๒๗๓ · บรรทัด ๕๗๘๒
- ๗. ติสสเถรคาถาข้อ ๒๗๔ · บรรทัด ๕๗๘๙
- ๘. กิมพิลเถรคาถาข้อ ๒๗๕ · บรรทัด ๕๗๙๔
- ๙. นันทเถรคาถาข้อ ๒๗๖ · บรรทัด ๕๘๐๐
- ๑๐. สิริมาเถรคาถาข้อ ๒๗๗ · บรรทัด ๕๘๐๖