พระสุตตันตปิฎก · ๓. ปาริฉัตตกวรรค

๑. อุฬารวิมาน

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๙ · บรรทัด ๘๑๗

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๒๙] |๒๙.๒๗๑| ๑ อุฬาโร เต ยโส วณฺโณ สพฺพา โอภาสเต ทิสา นาริโย นจฺจนฺติ คายนฺติ เทวปุตฺตา อลงฺกตา |๒๙.๒๗๒| โมทนฺติ ปริวาเรนฺติ ตว ปูชาย เทวเต โสวณฺณานิ วิมานานิ ตวิมานิ สุทสฺสเน |๒๙.๒๗๓| ตุวํปิ อิสฺสรา เตสํ สพฺพกามสมิทฺธินํ อภิชาตา มหนฺตาสิ เทวกาเย ปโมทสิ เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลนฺติ ฯ |๒๙.๒๗๔| อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูตา ทุสฺสีเล กุเล สุณิสา อโหสึ อสฺสทฺเธสุ กทริเยสุ สทฺธาสีเลน สมฺปนฺนา

[๑]- |๒๙.๒๗๕| ปิณฺฑาย จรมานสฺส อปูวํ เต อทาสิหํ ตสฺส อทาสิหํ ๒- ปูวํ ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ยุ. ตทาหํ สสฺสุยาจิกฺขึ สมโณ อาคโต อิธ ฯ ๒ ม. ยุ. อทาสหํ ฯ |๒๙.๒๗๖| อิติสฺสา สสฺสุ ปริภาสิ อวินีตา ตฺวํ วธู น มํ สมฺปุจฺฉิตุํ อิจฺฉิ สมณสฺส ททามหํ |๒๙.๒๗๗| ตโต เม สสฺสุ กุปิตา ปหาสิ มุสเลน มํ กุฏงฺคญฺฉิ อวธิ มํ นาสกฺขึ ชีวิตุํ จิรํ |๒๙.๒๗๘| สาหํ กายสฺส เภทา จ วิปฺปมุตฺตา ตโต จุตา ตาวตึสานํ เทวานํ อุปปนฺนา สหพฺยตํ |๒๙.๒๗๙| เตน เมตาทิโส วณฺโณ ... เป ... วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ อุฬารวิมานํ ปฐมํ ฯ

ซ่อนที่มาต่าง

สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา

ปาณิหิ @เชิงอรรถ: ๑
ปาณิหิ #๑E-Tipitaka

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๙ หน้าที่ ๔๐ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓. ปาริฉัตตกวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org