๓. พากุลเถรคาถา

[๓๐๙] |๓๐๙.๒๒๕| ๓ โย ปุพฺเพ กรณียานิ ปจฺฉา โส กาตุมิจฺฉติ สุขา โส ธํสเต ฐานา ปจฺฉา จมนุตปฺปติ ฯ |๓๐๙.๒๒๖| ยญฺหิ กยิรา ตญฺหิ วเท ยํ น กยิรา น ตํ วเท @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อมรํ ฯ ๒ ม. ยุ. เสโข ฯ อกโรนฺตํ ภาสมานํ ปริชานนฺติ ปณฺฑิตา ฯ |๓๐๙.๒๒๗| สุสุขํ วต นิพฺพานํ สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิตํ อโสกํ วิรชํ เขมํ ยตฺถ ทุกฺขํ นิรุชฺฌตีติ ฯ พากุโล เถโร ฯ