พระสุตตันตปิฎก · ๓. ปาริฉัตตกวรรค

๘. มัลลิกาวิมาน

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๖ · บรรทัด ๑๓๐๖

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๖] |๓๖.๔๔๔| ๘ ปีตวตฺเถ ปีตธเช ปีตาลงฺการภูสิเต ปีตนฺตราหิ วคฺคูหิ อปิลนฺธา ว โสภสิ |๓๖.๔๔๕| กา กมฺพุกายุรธเร กญฺจนาเวฬภูสิเต เหมชาลกสญฺฉนฺเน นานารตนมาลินี |๓๖.๔๔๖| โสวณฺณมยา โลหิตงฺกมยา จ มุตฺตามยา เวฬุริยามยา จ มสารคลฺลา สหโลหิตงฺกา ปาเรวตกฺขีหิ มณีหิ จิตฺตตา |๓๖.๔๔๗| โกจิ โกจิ เอตฺถ มยูรสุสฺสโร หํสสฺส รญฺโญ กรวีกสุสฺสโร เตสํ สโร สุยฺยติ วคฺคุรูโป ปญฺจงฺคิกํ ตุริยมิวปฺปวาทิตํ |๓๖.๔๔๘| รโถ จ เต สุโภ วคฺคู ๑- นานารตนจิตฺตงฺโค ๒- นานาวณฺณีหิ ธาตูหิ สุวิภตฺโต ว โสภติ |๓๖.๔๔๙| ตสฺมึ รเถ กาญฺจนพิมฺพวณฺเณ ยตฺถ ฐิตา ภาสสิมํ ปเทสํ เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข กิสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลนฺติ ฯ |๓๖.๔๕๐| โสวณฺณชาลํ ๓- มณิโสณฺณจิตฺตํ มุตฺตาจิตฺตํ เหมชาเลน ฉนฺนํ ปรินิพฺพุเต โคตเม อปฺปเมยฺเย ปสนฺนจิตฺตา อหมาภิโรปยึ |๓๖.๔๕๑| ตาหํ กมฺมํ กริตฺวาน กุสลํ พุทฺธวณฺณิตํ อเปตโสกา สุขิตา สมฺปโมทามนามยาติ ฯ มลฺลิกาวิมานํ อฏฺฐมํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. วคฺคุ ฯ ๒ ม. ยุ. นานารตนจิตฺติโต ฯ ๓ ม. มณิโสณฺณจิตฺติตํ ฯ @โป. มณิโสวณฺณจิตฺตํ ฯ

ซ่อนที่มาต่าง

สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา

ฯ @เชิงอรรถ: ๑
ฯ #๑E-Tipitaka

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๖ หน้าที่ ๖๔ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓. ปาริฉัตตกวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org