สมัยนั้น ภิกษุเป็นอันมากจำพรรษาวัดใกล้หมู่บ้าน พากันเดินทางหมายกรุงราชคฤห์ เพื่อเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า เวลาเย็นก็มาถึงหมู่บ้านตำบลหนึ่ง.

คำที่เหลือก็เช่นเดียวกับวิมานก่อน.

ท่านพระมหาโมคคัลลานะสอบถามว่า

ดวงอาทิตย์โคจรไปในอากาศ ส่องแสงสว่างในท้องฟ้าที่ปราศจากพลาหก [เมฆฝน] ฉันใด วิมานนี้ของท่านก็เปรียบฉันนั้น ฯลฯ และวรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่างไสวไปทุกทิศ.