เด็กเข็ญใจคนหนึ่งเฝ้านาข้าวเหนียว.

วันหนึ่ง เขาได้ขนมสดอย่างหนึ่งสำหรับเป็นอาหารมื้อเช้า คิดว่าไปนาแล้วจึงจักกิน ถือขนมสดนั้นเดินไปนาข้าวเหนียว นั่งลงใกล้โคนไม้.

ขณะนั้น พระเถระขีณาสพรูปหนึ่งเดินทางมาถึงที่นั้นในเวลากระชั้นชิด เข้าไปยังโคนไม้ที่เด็กเฝ้านาข้าวเหนียวนั่งอยู่. เด็กเฝ้านาข้าวเหนียวดูเวลาแล้วถามว่า ท่านได้อาหารแล้วหรือ ขอรับ. พระเถระก็นิ่ง.

เขารู้ว่า ท่านยังไม่ได้ฉัน จึงกล่าวว่า ท่านขอรับ ใกล้เวลาแล้ว ท่านไปเที่ยวบิณฑบาตฉันไม่ได้แล้วละ โปรดฉันขนมสดนี้อนุเคราะห์กระผมเถิด แล้วถวายขนมสดนั้นแก่พระเถระ.