ด้วยคำนั้น เทวดาแสดงว่า มิใช่ผลบุญของดิฉันในที่นี้ ตามที่ท่านกล่าวมาแล้วอย่างเดียวเท่านั้น ที่แท้ก็ยังมีแม้อธิปไตยทิพย์นี้ด้วย.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สกฺกาโร ได้แก่ กิริยาโดยเอื้อเฟื้อ. อธิบายว่า ความที่ตนอันทวยเทพพึงสักการะ.

บทว่า ครุกาโร ก็เหมือนกัน ได้แก่ ความที่ตนอันทวยเทพพึงเคารพ.

บทว่า เทวานํ แปลว่า อันทวยเทพ.