บรรดาบทเหล่านั้น ศัพท์ว่า มา เป็นนิบาตใช้ในอรรถปฏิเสธ.

บทว่า มุขสา แปลว่า ด้วยปาก.

ศัพท์ว่า โข ใช้ในอวธารณะ ห้ามเนื้อความอื่น. อธิบายว่า ท่านอย่าได้ทำ คือจงอย่าทำกรรมชั่วทางวาจาเลย.

ด้วยบทว่า มา โข สูกรมุโข อหุ นี้ เปรตปฏิเสธเฉพาะเหตุ แม้โดยมุ่งถึงการปฏิเสธผลว่า หน้าสุกรเหมือนเราอย่าได้มีเลย ก็ถ้าว่าท่านเป็นคนปากกล้า พึงทำความชั่วด้วยวาจาไซร้ ท่านก็จะพึงเป็นผู้มีหน้าเหมือนสุกรโดยส่วนเดียว เพราะฉะนั้น ท่านอย่าทำความชั่วด้วยปากเลย.