บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ญาติธมฺโม ได้แก่ การกระทำกิจที่พวกญาติพึงกระทำแก่พวกญาติ.

บทว่า อุฬารา แปลว่า ให้แพร่หลาย กว้างขวาง.

บทว่า พลํ ได้แก่ กำลังกาย.

บทว่า ปสุตํ แปลว่า สั่งสมแล้ว.