บทว่า ปุตฺตมงฺสานิ ขาทามิ สเจ ตํ ปกตํ มยา นี้ เป็นบทแสดงอาการที่กระทำสบถในเวลานั้น, อธิบายว่า ถ้าดิฉันได้ทำความชั่ว คือการทำครรภ์ให้ตกไปนั้น, ในอนาคตคือในการที่ดิฉันเกิดในภพใหม่ ขอให้ดิฉันพึงกินเฉพาะเนื้อบุตรของดิฉันเท่านั้น.

บทว่า ตสฺส กมฺมสฺส ได้แก่ ปาณาติบาตกรรมที่หญิงหมันนั้นกระทำ ด้วยการทำให้ครรภ์ตกไปนั้น.

บทว่า มุสาวาทสฺส จ ได้แก่ มุสาวาทกรรมด้วย.

บทว่า อุภยํ ได้แก่ ด้วยวิบากแห่งกรรมทั้ง ๒.