บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เอตาทิสํ ได้แก่ ประพฤติวจีทุจริตเป็นต้นตามที่กล่าวแล้วเห็นปานนั้น.

บทว่า อิธาคตา ได้แก่ มายังเปตโลกนี้ คือเข้าถึงอัตภาพแห่งเปรต.

บทว่า จิรรตฺตาย ขาทติ ได้แก่ เคี้ยวกินแต่คูถเท่านั้น ตลอดกาลนาน.

จริงอยู่ นางด่าโดยอาการใด ผลก็เกิดโดยอาการนั้นเหมือนกัน นางด่าเจาะจงผู้ใดจากผู้นั้นไป ก็ตกลงเบื้องบนตัวเหมือนอสนีบาตตกลงในที่สุด คือกระหม่อมในแผ่นดิน.