บทว่า กถญฺจ ยาเปถ ความว่า ท่านยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยประการไร. บาลีว่า กถํ โว ยาเปถ ดังนี้ก็มี, อธิบายว่า ท่านยังอัตตภาพให้เป็นไปด้วยอาการอย่างไร.

บทว่า สุปาปธมฺมิโน ได้แก่ ผู้มีบาปธรรม ด้วยดี คืออย่างยิ่ง.

บทว่า ปหูตโภเคสุ ความว่า เมื่อโภคะอันหาที่สุดมิได้คืออย่างยิ่ง มีอยู่.

บทว่า อนปฺปเกสุ แปลว่า ไม่น้อย คือมาก.