บทว่า เย เต วิทิจฺจ อธิคมฺม โภเค ความว่า ชนเหล่านั้นเหล่าใดได้ประสบคือได้รับโภคะต่างๆ อันเป็นความสุขพิเศษในบัดนี้ และในต่อไป.

บทว่า น กุญฺชเร นาปิ กโรนฺติ ปุญฺญํ ความว่า ย่อมไม่บริโภค แม้ด้วยตนเองเหมือนพวกเรา เมื่อจะให้แก่ชนเหล่าอื่น ก็ไม่ทำบุญอันสำเร็จด้วยทาน.

บทว่า เต ขุปฺปิปาสูปคตา ปรตฺถ ความว่า สัตว์เหล่านั้นจะต้องถูกความหิวกระหายครอบงำ ในโลกหน้าคือในปรโลก ได้แก่ในเปตวิสัย.

บทว่า จิรํ ฌายเร ฑยฺหมานา ความว่า ถูกไฟคือทุกข์อันมีความหิวเป็นต้น เป็นเหตุ คือถูกไฟคือความเดือดร้อน อันเป็นไปโดยนัยมีอาทิว่า พวกเราไม่ได้กระทำกุศลไว้เลย ทำแต่ความชั่ว ดังนี้ แผดเผาไหม้อยู่คือทอดถอนอยู่.