บทว่า ฆานสีสจฺฉินฺนานํ ได้แก่ โลหิตใดของผู้ถูกตัดจมูกและถูกตัดศีรษะ. มีวาจาประกอบความว่า เรากินซึ่งโลหิตนั้น.

บทว่า ฆานสีสจฺฉินฺนานํ นี้ เป็นหัวข้อแห่งเทศนา ด้วยบทว่า ฆานสีสจฺฉินฺนานํ นี้พึงเห็นว่า เพราะเหตุที่โลหิต แม้ของคนที่ถูกตัดมือและเท้าเป็นต้น เราก็กินเหมือนกัน.

อนึ่ง ด้วยบทว่า วณิกานํ นี้พึงเห็นว่า ท่านสงเคราะห์เอาโลหิตของคนที่ถูกตัดมือและเท้าเป็นต้นแม้เหล่านั้น.

บทว่า ขุทาปเรตา ได้แก่ เป็นผู้ถูกความหิวครอบงำ.