บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ตว ทินฺเนน ได้แก่ ทานที่ท่านให้แล้ว.

บทว่า อโสกํ วิรชํ ฐานํ ความว่า ชื่อว่าอโสกะ เพราะไม่มีความเศร้าโศก. อนึ่ง ฐานะอันเป็นทิพย์ ชื่อว่าวีรชะ เพราะไม่มีธุลีคือเหงื่อไคล. ทั้งหมดนั้น นางเทพธิดากล่าวหมายเอาเทวโลก.

บทว่า อาวาสํ ได้แก่ สถานที่.

บทว่า วสวตฺตินํ ได้แก่ เทพทั้งหลายผู้แผ่อำนาจของตน โดยความเป็นอธิบดี อันเป็นทิพย์.