บทว่า อสยฺหสาหิโน ความว่า ชื่อว่าอสัยหเศรษฐี เพราะอดกลั้นธุระของสัตบุรุษผู้จำแนกการบริจาคเป็นต้นซึ่งคนเหล่าอื่นผู้มีความตระหนี่คือผู้อันความโลภครอบงำ ไม่สามารถเพื่อจะอดกลั้นได้.

บทว่า องฺคีรสสฺส ผู้มีรัศมีซ่านออกจากตน.

จริงอยู่ บทว่า รโส เป็นชื่อของความโชติช่วง.

ได้ยินว่า ปีติและโสมนัสอย่างยิ่ง ย่อมเกิดขึ้นแก่อสัยหเศรษฐีนั้น เพราะเห็นพวกยาจกกำลังเดินมา คือสีหน้าย่อมผ่องใส. รุกขเทวดานั้นกล่าวอย่างนี้ เพราะทำเขาให้ประจักษ์แก่ตน.