บทว่า มาลํ ได้แก่ ดอกไม้ที่ร้อยและยังมิได้ร้อย.

บทว่า อุปาหนํ ได้แก่ รองเท้าอันต่างด้วยรองเท้าติดแผ่นหนังหุ้มส้นเป็นต้น.

ศัพท์ว่า สุ ในคำว่า อิติสฺสุ นี้เป็นเพียงนิบาต. ความว่า ด้วยคำมีอาทิว่า ใครหิว ใครกระหาย ด้วยประการฉะนี้ คืออย่างนี้.

บทว่า กปฺปกา ได้แก่ ช่างกัลบก.