บทว่า อามุตฺตมณิกุณฺฑลา ได้แก่ ผู้ทรงไว้ซึ่งต่างหูอันวิจิตรด้วยแก้วมณีต่างๆ.

ก็บทว่า อามุตฺตมณิกุณฺฑลา นี้ เป็นเพียงอุทาหรณ์, พ่อครัวเหล่านั้นได้มีเครื่องอาภรณ์ เช่นแก้วมุกดา และสายรัดเอวที่ทำด้วยทองคำเป็นต้น.

บทว่า องฺกุรํ อุปชีวนฺติ ความว่า เข้าไปอาศัยอังกุระพาณิช เลี้ยงชีพ. อธิบายว่า ผู้มีชีวิตเนื่องด้วยอังกุระพาณิชนั้น.

บทว่า ทาเน ยญฺญสฺส ปาวฏา ความว่า เป็นผู้ขวนขวาย คือถึงความขวนขวายในการประกอบทานแห่งยัญญ์ อันรู้กันว่าการบูชาใหญ่.