บทว่า จิรํ แปลว่า ตลอดกาลนาน.

จริงอยู่ เขาเกิดในหมู่มนุษย์ผู้มีอายุ ๒๐,๐๐๐ ปี และเมื่อเขาให้ทานเป็นอันมากแก่ชนเป็นอันมากตลอดกาลนาน เพื่อจะแสดงประการที่เขาให้ทานจึงกล่าวว่า สกฺกจฺจญฺจ ดังนี้เป็นต้น.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สกฺกจฺจํ คือ มีความเอื้อเฟื้อ ได้แก่ไม่ได้ทอดทิ้ง คือไม่ดูหมิ่น.

บทว่า สหตฺถา แปลว่า ด้วยมือของตน ไม่ใช่ถูกบังคับ.