บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า พหู มาเส ได้แก่ สิ้นหลายเดือนมีเดือนจิตตะเป็นต้น.

บทว่า ปกฺเข ได้แก่ สิ้นปักษ์เป็นอันมากต่างด้วยกัณหปักษ์และสุกกปักษ์.

บทว่า อุตุสํวจฺฉรานิ จ ความว่า สิ้นฤดูและปีเป็นอันมาก เช่นฤดูวสันต์และคิมหันต์เป็นต้น.

บทว่า อุตุสํวจฺฉรานิ นี้เป็นทุติยาวิภัตติ ใช้ในอรรถอัจจันตสังโยคะ.