บทว่า ทกฺขิเณยฺเยน สุญฺญตํ ความว่า เพราะในกาลนั้น ทานของข้าพระองค์ว่างเปล่า คือเว้นจากพระทักขิไณยบุคคล ฉะนั้น อังกุรเทพบุตรจึงกล่าวดูแคลนบุญทานของตนว่า จะประสงค์อะไรด้วยทานของข้าพระองค์นั้น.

บทว่า ยกฺโข ได้แก่ เทพบุตร.

บทว่า ทชฺชา กล่าวว่า ให้แล้ว.

บทว่า อติโรจติ อมฺเหหิ ความว่า ย่อมรุ่งเรืองยิ่งนักกว่าบุคคลผู้เช่นกับตน.