บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า โส ได้แก่ วิมานเปรตนั้น.

บทว่า ตํ ได้แก่ หญิงคนนั้น.

บทว่า คเหตฺวาน ปสยฺห พาหายํ ได้แก่ จับแขนหญิงนั้น เหมือนบังคับนำไป.

บทว่า ปจฺจานยิตฺวาน ได้แก่ นำกลับมายังบ้านที่นางเกิดเจริญเติบโต.