บทว่า เถรึ ได้แก่ เป็นคนแก่. อธิบายว่า คนแก่ คนเฒ่า.

บทว่า สุทุพฺพลํ ได้แก่ มีกำลังน้อยที่สุด เพราะค่าที่ตนเป็นคนคร่ำคร่าเพราะชรานั่นเอง.

ได้ยินว่า พร้อมกับการไปจากวิมานนั้นนั่นแล นางเป็นคนคร่ำคร่า แก่เฒ่า ล่วงกาลผ่านวัย.

บทว่า วชฺเชสิ แปลว่า พึงกล่าว. ก็เพื่อจะแสดงอาการแห่งคำที่จะพึงกล่าว ท่านจึงกล่าวคำมีอาทิว่า อญฺญมฺปิ ชนํ คำนั้นมีอธิบายดังนี้ว่า :-