บทว่า สุเข ฐิตา ได้แก่ ดำรงอยู่ในความสุข. บาลีว่า สุเขฐิตา ดังนี้ก็มี. อธิบายว่า เจริญยิ่ง คือแผ่ไปด้วยความสุข.

ก็ในข้อนี้ มีอธิบายดังนี้ว่า

เราเห็นพวกเปรต เหมือนพวกมนุษย์ เดือดร้อนอยู่เพราะไม่ได้ทำกุศลไว้ ทำแต่อกุศล ถึงความคับแค้น ด้วยความหิวและกระหายเป็นต้น เสวยทุกข์อย่างมหันต์.

แต่เราได้เห็นหมู่สัตว์ผู้กระทำกรรมอันเป็นเหตุอำนวยความสุขผู้นับเนื่องในเทวดาและมนุษย์ ด้วยกุศลกรรมที่ตนทำไว้นั้น และอกุศลกรรมที่ตนไม่ได้กระทำไว้ ดำรงอยู่ในความสุข.