บทว่า วณฺเณน แปลว่า มีผิวพรรณ.

บทว่า โอภาเสนฺติ ทิสา สพฺพา ได้แก่ ส่องแสงสิบทิศทั้งหมด ทำให้สว่างเป็นอันเดียวกัน.

ถามว่า ท่านกล่าวว่าเหมือนอะไร.

ตอบว่า เหมือนดาวประกายพรึก.