บทว่า ตสฺส กมฺมสฺส ได้แก่ กรรมอันลามก คือกรรมแห่งบุคคลผู้ทุศีลนั้น.

บทว่า มุสาวาทสฺส จ ได้แก่ พูดมุสาวาทว่า ฉันไม่ได้ประพฤตินอกใจท่าน.

บทว่า อุภยํ ได้แก่ วิบากของกรรมทั้ง ๒.

บทว่า อนุภูตํ ความว่า ที่หม่อมฉันเสวยอยู่.