บทว่า กิมินํ ได้แก่ มีหนอน คือเกิดเป็นหมู่หนอนขึ้น.

บทว่า มีฬฺหํ แปลว่า คูถ.

คำที่เหลือง่ายทั้งนั้น เพราะมีนัยดังกล่าวแล้วในหนหลัง.

พระเถระ ครั้นสดับคำของนางเปรตนั้นอย่างนี้แล้ว จึงได้กราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า.