บทว่า รตฺตาภตํ ได้แก่ ที่เขานำมาในราตรี.

บทว่า โนนีตปิณฺฑํ วิย ได้แก่ เสมือนกับก้อนเนยใส. ท่านกล่าวอย่างนั้น เพราะเป็นเพียงชิ้นเนื้อ.

บทว่า ปเวธมานํ ได้แก่ สั่นอยู่โดยภาวะที่มีกำลังน้อย.

บทว่า สํสยํ ความว่า ชื่อว่ามีความสงสัย เพราะมีความสงสัยว่า เขาจะมีชีวิตอยู่หรือไม่หนอ.