บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า โกญฺจา แปลว่า นกกระเรียน ที่อาจารย์บางพวกเรียกว่านกกระไน ก็มี.

บทว่า มยุรา แปลว่า นกยูง.

บทว่า ทิวิยา แปลว่า ที่เป็นทิพย์.

จริงอยู่ บทนี้ควรประกอบเข้า ๔ บทโดยนัยว่า ทิวิยา โกญฺจา นกกระเรียนทิพย์ ทิวิยา มยุรา นกยูงทิพย์เป็นต้น.