บทว่า ทาเน รตา ได้แก่ ยินดียิ่ง. อธิบายว่า ขวนขวายในทาน.

บทว่า สงฺคหิตตฺตภาวา ประกอบความว่า ดีฉันชอบอุทิศตนสงเคราะห์คนอื่นๆ ด้วยสังคหวัตถุ และมีจิตเลื่อมใสเพราะเชื่อกรรมและผลกรรม จึงได้ถวายข้าวน้ำโดยเคารพ โดยอาการยำเกรง และได้ถวายทานอย่างอื่นมีผ้าเป็นต้นอย่างไพบูลย์ อย่างโอฬาร.

คำที่เหลือมีนัยที่กล่าวมาแล้วทั้งนั้น. จบอรรถกถาปฐมปติพพตาวิมาน