ภายหลังวันหนึ่ง พระศาสดาทรงตรวจดูนางว่ามีญาณแก่กล้า จึงทรงแผ่พระรัศมีไปแสดงพระองค์ให้ปรากฏ ประหนึ่งประทับอยู่เฉพาะหน้า แล้วได้ตรัสพระคาถานี้ความว่า :-

ความประมาทย่อมครอบงำ บุคคลผู้ติดอยู่ใน

ความยินดียินร้าย ในความรักความชัง ในทุกข์และ

สุข.