บทว่า น ททมฺหเส แปลว่า ไม่ได้ให้แล้ว.

เพื่อจะกระทำเรื่องที่กล่าวแล้วนั้นแลให้ปรากฏชัด ท่านจึงกล่าวว่า เมื่อไทยธรรมมีอยู่ พวกเราไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน ดังนี้.

บทว่า โสหํ ตัดเป็น โส อหํ แปลว่า เรานั้น.

ศัพท์ว่า นูน เป็นนิบาตลงในอรรถว่าปริวิตก.