เขาถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาคเจ้า แล้วกระทำประทักษิณไปยังเรือนของตน ประดับตกแต่งที่สำหรับนั่งของพระพุทธเจ้าและภิกษุสงฆ์ จัดแจงขาทนียโภชนียาหาร อันประณีตอยู่ตลอดคืนยังรุ่ง ครั้นรัตติกาลนั้นผ่านไป ก็อังคาสพระผู้มีพระภาคเจ้ามีภิกษุหนึ่งแสนรูปเป็นบริวาร ให้เสวยโภชนะแห่งข้าวสาลีอันหอมละมุน มีสูปะและพยัญชนะหลากรส มีข้าวยาคูและของ เคี้ยวหลายอย่างเป็นบริวาร ในเวลาเสร็จภัตกิจแล้ว คิดว่า เราปรารถนาตำแหน่งใหญ่มากหนอ ก็การถวายทานเพียงวันเดียวแล้วปรารถนาตำแหน่ง นั้นไม่สมควรแก่เราเลย เราจักถวายทานตลอด ๗ วันโดยลำดับแล้วจึงปรารถนาดังนี้.

เขาถวายมหาทานอยู่ตลอด ๗ วันโดยทำนองนั้นแหละ ในเวลาเสร็จภัตกิจแล้ว สั่งให้คนเปิดคลังผ้า วางผ้าเนื้อละเอียด พอทำจีวรอันมีราคาสูงสุดไว้ที่บาทมูลของพระพุทธเจ้าและถวายไตรจีวรแด่ภิกษุแสนรูป เข้าไปเฝ้าพระตถาคตเจ้า แล้วกราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ นับย้อนหลังจากนี้ไป ๗ วัน พระองค์ทรงตั้งภิกษุรูปใดไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะ แม้ข้าพระองค์ก็พึงบวชในศาสนาของพระพุทธเจ้าผู้จะเสด็จอุบัติในอนาคตกาล แล้วพึงเป็นผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายผู้บรรลุปฏิสัมภิทาญาณเถิด ดังนี้แล้วหมอบลงแทบบาทมูลของพระศาสดา ทำความปรารถนาแล้ว.

พระศาสดาทรงเห็นความสำเร็จแห่งความปรารถนาของเขาแล้วทรงพยากรณ์ว่า ในอนาคตกาล ในที่สุดแห่งแสนกัปนับแต่กัปนี้ไป พระพุทธเจ้าทรงพระนามว่าโคดม จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก ความปรารถนาของท่านจักสำเร็จในศาสนาของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่าโคดมนั้น.

แม้ในอปทาน ท่านก็กล่าวคาถาประพันธ์นี้ไว้ว่า