บทว่า นิสีเถ เป็นคำแสดงถึงเวลาที่ทำกิจ.

ก็ในบทว่า นิสีเถ นี้ มีอธิบายดังนี้. เมื่อความมืดอันประกอบด้วยองค์ ๔ ในยามพลบค่ำคือยามราตรีย่างมาถึง ไฟที่ลุกโพลงแล้วในที่ดอนย่อมกำจัดความมืดตั้งอยู่ในประเทศนั้นฉันใด ท่านจงดูพระปัญญาที่กำจัดความมืด คือความสงสัยของเวไนยสัตว์ทั้งหลายโดยประการทั้งปวง กล่าวคือเทศนาญาณนี้ของพระตถาคตเจ้าทั้งหลายฉันนั้นเหมือนกันฉะนี้แล.

พระปัญญา ชื่อว่าให้แสงสว่าง เพราะเป็นเหตุให้ซึ่งแสงสว่างอันสำเร็จด้วยญาณแก่สัตว์ทั้งหลาย ด้วยลีลาแห่งพระธรรมเทศนา. ชื่อว่าผู้ให้ดวงตา เพราะให้ซึ่งจักษุอันสำเร็จด้วยปัญญานั่นเอง.

พระเถระเมื่อจะแสดงถึงปัญญาแม้ทั้ง ๒ ทำให้เป็นปทัฏฐานของการกำจัดความสงสัยเสียได้เหมือนกัน จึงกล่าวว่า เย อาคตานํ วินยนฺติ กงฺขํ ดังนี้