บทว่า ฌานรโต ความว่า ต่อแต่นั้นไปจึงยินดี คือหมั่นประกอบติดต่อกันไปในอารัมมณูปนิชฌานและในลักขณูปนิชฌาน. ชื่อว่ามีสติ เพราะไม่อยู่ปราศจากสติในกาลทั้งปวง.

บทว่า ยทตฺถิยํ ความว่า การบริโภคที่ไม่ปราศจากประโยชน์ ชื่อว่าอัตถิยะ ชื่อว่ายทัตถิยะ เพราะเหตุที่บริโภคโภชนะมีประโยชน์ หมายความว่า การบริโภคของผู้ที่บริโภคปัจจัยเช่นใด ย่อมชื่อว่ามีประโยชน์ ก็บริโภคโภชนะเช่นนั้น.

คำว่า การบริโภคโภชนะที่มีประโยชน์ นั้นย่อมมีได้ด้วยสามีบริโภค หรือด้วยทายาทบริโภค ไม่ใช่บริโภคโดยประการอื่น นี้พึงเห็นเป็นเพียงตัวอย่าง.

อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่าโภชนะ ด้วยอรรถว่าอันบุคคลพึงกินพึงบริโภค ได้แก่ปัจจัย ๔.