ใน ๓ ประเภทนั้น โคผู้อาชาไนย ท่านประสงค์เอาแล้วในคาถานี้.

ก็โคผู้อาชาไนยนั้นแหละประกอบแล้วในกิจของผู้ชำนาญการไถ ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า ย่อมลากไถไปได้โดยไม่ยาก เพราะยังไถพร้อมทั้งผาลให้หมุนไป. อธิบายว่า ไถนาให้ ไถหมุนไปข้างโน้นด้วยข้างนี้ด้วย.

อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่า นังคลาวัตตะ เพราะอรรถว่าเป็นที่ยังไถให้หมุนไป ได้แก่หมุนไปตามรอยไถในนา. แต่ในคาถานี้ ท่านกล่าวเป็นทีฆะว่า วตฺตนี เพื่อสะดวกในการประพันธ์คาถา.

บทว่า สิขี ความว่า ชื่อว่าสิขา เพราะคล้ายกับหงอน โดยกำหนดเอาในที่สุด ได้แก่ สิงคะ (เขา) ชื่อว่าสิงคะ เพราะมีเขานั้น (เป็นสัญญลักษณ์). ส่วนอาจารย์อีกพวกหนึ่งกล่าวว่ายอด ท่านประสงค์เอาว่า สิขา ในคาถานี้.