บทว่า นิทฺทายิตา แปลว่าผู้มักหลับ.

บทว่า สมฺปริวตฺตสายี ความว่า นอนกลิ้งไปกลิ้งมา.

ท่านแสดงว่าประกอบเนืองๆ ซึ่งความสุขในการนอน ความสุขในผัสสะและความสุขในความง่วงเหงาหาวนอน แม้ด้วยบททั้งสอง.

บทว่า นิวาปปุฏฺโฐ ความว่า อันเขาเลี้ยง คือบำรุงเลี้ยงด้วยสูกรภัตมีรำข้าวเป็นต้น. อธิบายว่า สุกรในเรือนที่เขาเลี้ยงแต่เวลายังเล็กๆ เวลามีร่างกายอ้วนพีไม่ได้ออกไปนอกคอก ย่อมนอนกลิ้งไปมา ในที่ต่างๆ มีเตียงข้างล่างเป็นต้นทีเดียว.