ในคาถานั้น ที่ชื่อว่าภัย เพราะเป็นแดนแห่งความกลัว ได้แก่ชาติและชราเป็นต้น.

บทว่า ภยสฺส เป็นฉัฏฐีวิภัตติ ลงในอรรถแห่งปัญจมีวิภัตติ. อธิบายว่า เราไม่กลัวนิมิตอันพึงกลัวโดยเป็นภัย ด้วยเหตุมีชาติ ชราและมรณะเป็นต้น

พระเถระกล่าวถึงเหตุไว้ในคาถานั้นว่า สตฺถา โน อมตสฺส โกวิโท พระศาสดาของพวกเราทั้งหลายเป็นผู้ฉลาด ในธรรมอันไม่ตาย คือ พระศาสดาของพวกเราทั้งหลาย เป็นผู้ฉลาดในอมตธรรม ได้แก่ฉลาดในการให้ธรรมที่เป็นอมฤต แก่ไวเนยสัตว์ทั้งหลาย.

บทว่า ยตฺถ ภยํ นาวติฏฺฐติ ความว่า ภัยตามที่กล่าวแล้ว ย่อมไม่ตั้งอยู่ คือไม่ได้โอกาสในพระนิพพานใด.