บทว่า ตปฺปมาเนน ความว่า เผากิเลสให้เร่าร้อน คือยังไฟ ๑๑ กองมีราคะเป็นต้นให้ไหม้อยู่.

บทว่า นิพฺพุตึ ได้แก่ พระนิพพานอันชื่อว่ามีการดับกิเลสเป็นสภาพ เพราะไม่มีความเร่าร้อนตามที่กล่าวแล้ว.

บทว่า นิมิยํ ความว่า พึงให้เป็นไป คือพึงเลือกสรร.

บทว่า ปรมํ สนฺตึ ความว่า ชื่อว่าสงบอย่างสูง เพราะเข้าไปสงบความกระวนกระวายแห่งอภิสังขาร คือกิเลสที่เหลือได้เป็นธรรมดา.