มารดาของสานุสามเณร ฟังคำนั้นแล้ว เมื่อจะแสดงว่าการสึกจัดเป็นมรณะในวินัยของพระอริยเจ้า โดยทำนองแห่งสุตบทที่ว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุใดลาสิกขาเวียนมาเพื่อความเป็นคนเลว นั่นเป็นมรณะของเธอ ดังนี้

จึงได้กล่าวคาถา ๒ คาถาความว่า

ลูกเอ๋ย ญาติและมิตรทั้งหลายย่อมร้องไห้ถึงคน

ที่ตายแล้ว หรือยังเป็นอยู่แต่หายไป แต่คนใด