พระศาสดาทรงเห็นความปรารถนาไม่มีอันตราย จึงทรงพยากรณ์ว่า ความปรารถนาของท่านนี้จักสำเร็จในสำนักของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่าโคตมะ ดังนี้แล้ว เสด็จหลีกไป

แม้กุลบุตรนั้นก็กระทำกุศลจนตลอดชีวิต ท่องเที่ยวไปในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ถือปฏิสนธิในหมู่บ้านแห่งหนึ่งไม่ไกลพระนครพันธุมดี ในกาลของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่าวิปัสสี.

ในสมัยนั้น ชาวเมืองพันธุมดีนครแข่งขันกับพระราชา ถวายทานแด่พระทศพล. วันหนึ่ง ชาวเมืองเหล่านั้นทั้งหมดร่วมใจกันถวายทาน พูดกันว่า อะไรหนอแลไม่มีในทานพิธีของพวกเรา แล้วไม่เห็นน้ำอ้อยงบและนมส้ม.

คนเหล่านั้นจึงพูดกันว่า พวกเราจักหามาจากที่ใดที่หนึ่ง แล้ววางบุรุษไว้ที่หนทางอันผู้มาจากชนบทจะต้องผ่าน.