อธิบายว่า เป็นผู้มีความดำริที่เป็นกุศลสำเร็จแล้ว คือมีมโนรถบริบูรณ์แล้ว เพื่อจะแสดงถึงความสำเร็จแห่งความดำริเหล่านั้น ท่านจึงกล่าวบทว่า มานานุสยมุชฺชหํ (เราได้ถอนขึ้นซึ่งมานานุสัย) ดังนี้.

ประกอบความว่า เพราะเหตุที่เราถอนขึ้น คือละ ได้แก่ตัดขาดซึ่งมานานุสัย ฉะนั้น ความดำริทั้งหลายเหล่านั้นของเราจึงสำเร็จ.

อธิบายว่า เมื่อละมานานุสัยได้แล้ว ขึ้นชื่อว่าอนุสัยที่ยังละไม่ได้ไม่มี และพระอรหัตย่อมชื่อว่าเป็นอันได้บรรลุแล้วอีกด้วย เพราะฉะนั้น การละมานานุสัย ท่านจึงกล่าวกระทำให้เป็นเหตุแห่งความสำเร็จของความดำริตามที่กล่าวแล้ว. จบอรรถกถาสีวลีเถรคาถา

จบวรรควรรณนาที่ ๖