บทว่า อจาริ ได้แก่ ท่องเที่ยวไปแล้ว คือหมุนไปแล้วในอารมณ์ต่างๆ เพราะความเป็นจิตที่ยังไม่ตั้งมั่น.

บทว่า จาริกํ ได้แก่ ท่องเที่ยวไปตามความปรารถนา ด้วยเหตุนั้น พระเถระจึงกล่าวว่า (จิตนี้เคยจาริกไปในอารมณ์ต่างๆ) ตามความปรารถนา ตามความต้องการ ตามความสบาย ดังนี้.

บทว่า ตํ ได้แก่ จิตนั้น.

บทว่า อชฺช ได้แก่ ในบัดนี้.