บทว่า อสฺสุ เป็นเพียงนิบาต.

บทว่า สงฺฆํ ได้แก่ ภิกษุสงฆ์ นี้เป็นการแสดงอย่างอุกฤษฏ์ เหมือนอย่างในประโยคว่า สตฺถา เทวมนุสสานํ (เป็นศาสดาของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย).

อีกอย่างหนึ่ง บทว่า สงฺฆํ เป็นสมูหนาม (ชื่อที่กล่าวรวม). อธิบายว่า ได้แก่ชนที่เป็นเวไนยสัตว์.

บทว่า ภควา ความว่า ชื่อว่าภควา ด้วยเหตุทั้งหลายมีความเป็นผู้มีโชคเป็นต้น.