ในวันหนึ่ง เมื่อจะบอกคุณพิเศษแก่ภิกษุ และบุคคลชั้นวิญญูชนผู้เข้าไปสู่สำนักของตน จึงได้กล่าวคาถาว่า

คนโง่เขลามักเห็นเนื้อความอันมีความหมายตั้งร้อย

ทรงไว้ซึ่งลักษณะตั้งร้อย ว่ามีความหมายและลักษณะ

เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ส่วนคนฉลาดย่อมเห็นได้ตั้ง