บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นคา แปลว่า ต้นไม้. บางอาจารย์เรียกว่า นาคา หมายถึงต้นกากะทิง.

บทว่า นคคฺเคสุ แปลว่า บนยอดเขา.

บทว่า สุสํวิรุฬฺหา ความว่า เป็นต้นไม้มีรากงอกงามด้วยดี คือแผ่ขยายไปโดยรอบ. อธิบายว่า แตกกิ่งก้านสาขาทั้งอ่อนทั้งแก่ แลดูสล้างไปโดยรอบทั้งข้างล่างและข้างบน.

บทว่า อุทคฺคเมเฆน นเวน สิตฺตา ความว่า อันเมฆที่ทำให้ฝนตกที่เกิดขึ้นครั้งแรกห่าใหญ่ ตกรดชุ่มโชก.