บทว่า คิรินา ได้แก่ ภูเขา. อธิบายว่า ภูเขา ท่านเรียกว่าบรรพต เพราะตั้งอยู่ด้วยข้อ กล่าวคือที่ต่อ (ติดต่อกันเป็นชั้นเชิง) และเรียกว่าคิรี เพราะกลืนกินวัตถุทั้งหลายมียาเป็นต้นอันเป็นสาระ. แต่ในคาถานี้ ท่านเรียกว่าบรรพต และเรียกว่าคิรี เพราะมีความหมายทั้งสองอย่าง (รวมกัน).

บทว่า ยสสฺสินา ความว่า ปรากฏ คือ รู้ชัดด้วยคุณทั้งปวง.

บทว่า ปริจฺเฉเทน ได้แก่ ประดับประดาไปด้วยต้นไม้ พุ่มไม้และเถาวัลย์หลากหลาย หรือได้แก่เป็นขอบเขต เพราะความเป็นสถานที่อยู่ของท่าน.

ก็ในคาถานี้มีอธิบายดังนี้