บทว่า ปสกฺกิย แปลว่า เข้าไป.

บทว่า นิพฺพานํ หทยสฺมึ โอปิย ความว่า ตั้งพระนิพพานไว้ในหทัย คือทำไว้ในใจว่า เราปฏิบัติอยู่อย่างนี้ พึงบรรลุพระนิพพานได้.

บทว่า ฌาย ความว่า จงเพ่งด้วยลักขณูปนิชฌาน คือจงยังมรรคภาวนา อันประกอบด้วยวิปัสสนาภาวนาให้เจริญ.

พระเถระเรียกพระอานนท์ผู้เป็นธรรมภัณฑาคาริกด้วยโคตรว่า โคตมะ.