บทว่า สุวตฺเถ ได้แก่ มีพัสตราภรณ์อันงาม โดยเป็นผ้าทิพย์ มีเครื่องปกปิดคือผ้านุ่งและผ้าห่มเป็นต้น มีรัศมีของผู้มีแสงสว่างอันบริสุทธิ์ดี มีหลากสีด้วยเครื่องย้อมต่างๆ เกิดแต่กัลปพฤกษ์และลดา.

บทว่า โอภาสสิ แปลว่า ส่องสว่าง.

บทว่า วิชฺชุริว แปลว่า คล้ายฟ้าแลบ.

บทว่า อพฺภกูฏํ ได้แก่ ยอดเมฆ.